![](\"https:\/\/ci3.googleusercontent.com\/meips\/ADKq_NaKFyGVCNgfGWr-2Q0biZ0QFjizXPbecdx6X0qQeAF9amPC38DosPgPYBxb3JerQ3ULO9HiLmTkvmBh_RMYXEF9zT4joIiz2e-XDC5l84OFqSEMqL0T9u4zqTGLuvjB8mfVoH2HKW8iU_pfqJyVzU9Caq7UGUJR1PdLjxyPxW2bOtBtllC5D1b4iadyjGoPcjzNgn_3BIxd9w=s0-d-e1-ft#https:\/\/d15k2d11r6t6rl.cloudfront.net\/public\/users\/Integrators\/a0a42ab5-3cb9-4912-84b7-3c6e47330d5c\/smart-pr-1041\/TimeToWarmUp.jpg\")
<\/p>\n<\/p>\n
<\/p>\n
| \n \n Niets zo verleidelijk als in de zetel te ploffen na een lange dag. Hoe motiveer je jezelf om niet te blijven liggen, maar wel een stevige wandeling in te zetten? Met de juiste kattenmeme natuurlijk. Communicatiewetenschapster dr. Michelle Symons (Universiteit Antwerpen) onderzocht hoe motiverende boodschappen \u2013 verpakt in een humoristisch jasje \u2013 mensen kan aanzetten om aan lichaamsbeweging te doen.<\/strong><\/p>\n<\/div>\n<\/td>\n<\/tr>\n<\/tbody>\n<\/table>\n Als postdoctoraal onderzoekster werkt Symons mee aan het onderzoeksproject \u2018NudJIT\u2019. Daarin bestuderen wetenschappers hoe ze het gedrag van mensen subtiel kunnen sturen in de richting van een gezondere levensstijl.<\/p>\n \u201cMijn doctoraatsonderzoek was voornamelijk gericht op lichaamsbeweging\u201d, legt Symons uit. \u201cWat kan mensen, die te moe zijn om te sporten, toch motiveren om meer te bewegen? Wie mentaal vermoeid is, kiest gemakkelijker de weg van de minste weerstand. De keuze tussen sport of de luie zetel is snel gemaakt. Uit mijn vorig onderzoek gaven deelnemers aan dat humor weleens een positief verschil zou kunnen maken. Om de proef op de som te nemen, zette ik een online experiment op.\u201d<\/p>\n<\/div>\n<\/td>\n<\/tr>\n<\/tbody>\n<\/table>\n <\/p>\n Aan het experiment van Symons namen 250 mensen deel. Zij kregen allemaal motiverende boodschappen te zien via hun smartphonescherm. Het ging telkens om korte spreuken die hen aanmoedigden om aan\u00a0brisk walking<\/em>\u00a0\u2013een stevige wandeling \u2013 te doen. Zo waren onder meer \u2018Time to warm up and go for a brisk walk<\/em>\u2019 en \u2018Your speed doesn\u2019t matter, forward is forward\u2019<\/em>\u00a0twee van de negen slogans die de proefpersonen te zien kregen.<\/p>\n Symons: \u201cInhoudelijk waren de getoonde boodschappen hetzelfde, maar er was \u00e9\u00e9n groot verschil: de helft van de deelnemers kreeg de tekst te zien tegen de achtergrond van een witte sportschoen. De andere helft zag dezelfde woorden in de vorm van een grappige kattenmeme.\u201d<\/p>\n<\/div>\n De drempel om aan lichaamsbeweging te doen, verschilt van persoon tot persoon. Voor wie veel (mentale) energie heeft, voelt een\u00a0brisk walk\u00a0<\/em>niet aan als een opgave. Voor zij die net weinig zin hebben om te wandelen, is het omgekeerde waar. Voor haar onderzoek wou de wetenschapster zeker zijn dat ze ook die \u2018vemoeide\u2019 groep meenam in haar steekproef. \u201cDaarom legden we sommige van onze respondenten eerst een hele reeks wiskundige oefeningen voor\u201d, vertelt Symons. \u201cVervolgens peilden we naar het niveau van mentale vermoeidheid van alle deelnemers. Zo wisten we zeker dat er ook mentaal vermoeide deelnemers bij waren, die minder gemotiveerd zouden zijn om te bewegen.\u201dWat bleek na afloop van het experiment? \u201cHoe meer mentaal vermoeid een persoon was en hoe grappiger de ontvanger de boodschap vond, hoe positiever het effect van de kattenmemes op de intentie om een stevige wandeling te maken. Opmerkelijk: er was enkel een effect te zien wanneer de ontvangers de boodschap ook daadwerkelijk grappig vonden.\u201dMaar waarom werkt humor nu net? Het onderzoek wijst in de richting van onze zelfcontrole. Symons: \u201cMentaal energieke mensen zijn in staat om hun impulsen te onderdrukken wanneer ze een langetermijndoel voor ogen hebben. Een klassiek voorbeeld is om geen snoep te eten tijdens een dieet. Wanneer je mentaal vermoeid wordt, komt die wilskracht in het gedrang. In dit onderzoek gaven deelnemers aan dat de grappige berichten hun gevoel van zelfcontrole een boost gaven, ook al voelden ze zich mentaal vermoeid. Daardoor zijn ze minder vatbaar om toe te geven aan allerlei verleidingen.\u201d<\/p>\n De vele technologische snufjes op de markt \u2013 denk aan draagbare gezondheidsgadgets \u2013 lenen zich uitstekend om de bevindingen van Symons in de praktijk toe te passen. Wie weet verschijnen er binnenkort wel kattenmemes op onze Fitbit of Apple Watch. De onderzoekster ziet er alvast heil in. \u201cSporthorloges zouden af en toe een pushmelding met een humoristische boodschap kunnen sturen. Op een vermoeid moment kan zo\u2019n bemoedigend woordje het nodige duwtje in de rug geven.\u201d<\/p>\n Dat het positief effect op iedereen even groot zal zijn, is dan weer onwaarschijnlijk. \u201cIedereen reageert natuurlijk anders op dezelfde mop. De een krijgt buikpijn van het lachen, de ander behoudt een gladgestreken gezicht. Volgens mij is hier een rol weggelegd voor artifici\u00eble intelligentie. Een algoritme zou de grapjes kunnen afstemmen op jouw persoonlijke smaak. Misschien krijgt een meme op maat je zo toch uit die luie zetel.\u201d<\/p>\n<\/div>\n<\/td>\n<\/tr>\n<\/tbody>\n<\/table>\n<\/td>\n<\/tr>\n<\/tbody>\n<\/table>\n <\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":" Niets zo verleidelijk als in de zetel te ploffen na een lange dag. Hoe motiveer je jezelf om niet te blijven liggen, maar wel een stevige wandeling in te zetten? Met de juiste kattenmeme natuurlijk. Communicatiewetenschapster dr. Michelle Symons (Universiteit Antwerpen) onderzocht hoe motiverende boodschappen \u2013 verpakt in een humoristisch jasje \u2013 mensen kan […]<\/p>\n","protected":false},"author":1,"featured_media":0,"comment_status":"closed","ping_status":"closed","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"footnotes":""},"categories":[4,5,1],"tags":[320,325,563],"class_list":["post-2388","post","type-post","status-publish","format-standard","hentry","category-hoofdstuk-3","category-hoofdstuk-4","category-algemeen-sociale-media","tag-en","tag-hoofdstuk","tag-memes"],"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/www.handboek.social\/socialmediamarketing\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/2388","targetHints":{"allow":["GET"]}}],"collection":[{"href":"https:\/\/www.handboek.social\/socialmediamarketing\/wp-json\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"https:\/\/www.handboek.social\/socialmediamarketing\/wp-json\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/www.handboek.social\/socialmediamarketing\/wp-json\/wp\/v2\/users\/1"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/www.handboek.social\/socialmediamarketing\/wp-json\/wp\/v2\/comments?post=2388"}],"version-history":[{"count":0,"href":"https:\/\/www.handboek.social\/socialmediamarketing\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/2388\/revisions"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/www.handboek.social\/socialmediamarketing\/wp-json\/wp\/v2\/media?parent=2388"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/www.handboek.social\/socialmediamarketing\/wp-json\/wp\/v2\/categories?post=2388"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/www.handboek.social\/socialmediamarketing\/wp-json\/wp\/v2\/tags?post=2388"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}} |